TOPLUM OLARAK NEREYE GİDİYORUZ?

Nevzat AKSOY

Bu yazıyı neden kaleme aldım?

Son yıllarda toplum olarak manevi değerlerimizden, ahlaki ilkelerimizden ve vicdani sorumluluklarımızdan giderek uzaklaştığımız yönündeki kaygılarım beni bu yazıyı kaleme almaya yöneltti. Yardımlaşmanın, dayanışmanın, merhametin ve insan sevgisinin hayatımızdaki yerini sorgularken, dinimizin öğütlediği güzel ahlakı ve Allah korkusunun insana yüklediği sorumlulukları ne ölçüde yaşadığımızı da düşünmek zorundayız.

Elbette toplumumuzda hâlâ iyiliği yaşatan, ihtiyaç sahibine el uzatan, haksızlık karşısında duran ve vicdanının sesini dinleyen pek çok insanımız var. Ancak yalanın, çıkarcılığın, haksız kazancın ve başkasının hakkını gözetmemenin giderek sıradanlaşması hepimizi ciddi biçimde düşündürmelidir.

İnsanların maddi kazanç ve dünya nimetleri peşinde koşarken manevi değerleri ikinci plana atması, toplumsal güveni ve kardeşlik duygusunu zedeleyebilir. Oysa bizi bir arada tutan yalnızca ortak geçmişimiz ve kültürümüz değil; ahlakımız, inancımız, vicdanımız, merhametimiz ve birbirimize karşı taşıdığımız sorumluluklarımızdır.

İşte bütün bu kaygılardan hareketle kendimize şu soruyu sormamız gerekiyor: Toplum olarak nereye gidiyoruz?

Ahlakımızı kaybedersek her şeyimizi kaybederiz!

Bugün kendimize çok önemli bir soru sormamız gerekiyor:

Millet olarak geçim derdine, paraya, mala, mülke ve dünyalık işlere verdiğimiz önem kadar ahlakımıza, vicdanımıza, maneviyatımıza ve insanlığımıza da önem veriyor muyuz?

Elbette herkes ailesini geçindirmek, çocuklarına güzel bir gelecek hazırlamak ve huzurlu bir hayat yaşamak ister. Bunlar hepimizin en doğal hakkıdır. Ancak bunları yaparken dürüstlüğümüzü, merhametimizi ve insanlığımızı kaybetmemeliyiz.

Çünkü insanı değerli yapan yalnızca sahip olduğu mal, para veya makam değil; ahlakı, vicdanı ve başkalarına karşı gösterdiği davranışlardır.

Ahlakın olmadığı yerde güven de olmaz!

Bugün toplum olarak kendimizi sorgulamalıyız. Birbirimize ne kadar güveniyoruz? Haksızlık karşısında ne kadar ses çıkarıyoruz? İhtiyaç sahibi bir insanın derdiyle ne kadar ilgileniyoruz?

Yalanın, haksız kazancın, çıkarcılığın ve kul hakkının sıradanlaşması hepimizi düşündürmelidir.

Bir insanın parası olabilir ama vicdanı yoksa ne anlamı vardır? Makamı olabilir ama adaleti gözetmiyorsa o makamın ne kıymeti kalır?

Ahlak, yalnızca güzel sözler söylemek değil, doğru olanı yaşamaktır. Vicdan ise kimse görmese bile yanlış yapmamaktır.

İnanç, vicdan ve merhamet hayatımıza yön vermeli!

İnanç, insana sorumluluk yükler. Allah korkusu, insanın yalnızca başkalarının gözü önünde değil, kimsenin görmediği yerde de doğru davranmasını gerektirir. Dürüst olmak, kul hakkından kaçınmak, ihtiyaç sahibine yardım etmek ve adaleti gözetmek, insanlığımızın temel değerlerindendir.

Dilimizi güzel sözlerle süslerken davranışlarımızla da örnek olmalıyız. Başkasının hakkını yememeli, insanların çaresizliğinden faydalanmamalı, gücümüzü başkalarını ezmek için kullanmamalıyız.

Unutmayalım ki gerçek ahlak, çıkarlarımızla vicdanımız karşı karşıya geldiğinde doğru olanı seçebilmektir.

Gelecek nesillere nasıl bir miras bırakıyoruz?

Çocuklarımıza dürüstlüğü anlatıp kendimiz dürüst davranmıyorsak, adaleti öğütleyip haksızlık karşısında susuyorsak onlara nasıl örnek olacağız?

Bir nesle bırakacağımız en büyük miras yalnızca ev, araba, para ve servet değildir. Onlara güzel ahlak, güçlü bir vicdan ve temiz bir isim bırakmak zorundayız.

Çünkü para tükenebilir, makam elden gidebilir, servet kaybedilebilir. Ancak güzel ahlakla yetişen bir nesil, toplumun geleceğini değiştirebilir.

Toplumun geleceği hepimizin sorumluluğundadır!

Bir siyasetçi, bir gazeteci-yazar ve bu toplumun sorumluluğunu taşıyan bir birey olarak şunu ifade etmek isterim:

Toplumun geleceği için hepimize büyük görevler düşüyor.

Siyasetçiler adaleti ve dürüstlüğü savunmalı, gazeteciler doğruları dile getirmeli, aileler çocuklarına güzel ahlakı öğretmeli, her vatandaş kendi sorumluluğunu yerine getirmelidir.

Yanlışları yalnızca başkalarında aramamalıyız. Önce kendimize bakmalı ve şu soruyu sormalıyız:

Ben, daha dürüst, daha adaletli ve daha merhametli bir toplum için ne yapıyorum?

Çünkü toplumun düzelmesi, her birimizin kendi sorumluluğunu yerine getirmesiyle mümkündür.

Huzurlu bir toplumun temeli ahlak ve adalettir!

Bugün yaşadığımız sorunları görmezden gelemeyiz. İnsanlar arasındaki güvenin zedelenmesi, bencilliğin artması ve menfaatin ön plana çıkması hepimizi düşündürmelidir.

Ancak umutsuzluğa da kapılmamalıyız. Bu toplumda hâlâ ihtiyaç sahibine el uzatan, komşusunu düşünen, haksızlığa karşı duran ve dürüstlüğünden vazgeçmeyen çok sayıda insanımız var.

Önemli olan, bu değerleri yaşatmak ve gelecek nesillere aktarmaktır.

Huzurlu bir toplum istiyorsak adaleti, güvenli bir gelecek istiyorsak dürüstlüğü, güçlü bir millet istiyorsak ahlakı, vicdanı, merhameti ve yardımlaşmayı korumalıyız.

Artık kendimizi sorgulamanın ve ciddi bir vicdan muhasebesi yapmanın zamanı geldi.

Daha çok kazanmak, daha yüksek makamlara gelmek ve daha iyi şartlarda yaşamak elbette önemlidir. Ancak bunları yaparken insanlığımızı kaybetmemeliyiz.

Bir toplumun en büyük kaybı parasının azalması değil, ahlakının ve vicdanının zayıflamasıdır.

Gelin, birbirimizi suçlamadan önce kendimizi sorgulayalım. Kul hakkını gözetelim, haksızlığa karşı duralım, ihtiyaç sahibini unutmayalım ve çocuklarımıza davranışlarımızla örnek olalım.

Unutmayalım ki bir milletin gerçek gücü yalnızca zenginliğiyle değil; ahlakı, adaleti, merhameti ve birbirine duyduğu güvenle ölçülür.

Dünyayı kazanmak uğruna insanlığımızı kaybedersek, sonunda kazandığımız her şeyin anlamını da kaybederiz!

Vesselam.

Nevzat AKSOY