MENFAATİN PUTLAŞTIĞI ÇAĞDA NİYETİN ÖLÜMÜ

Nevzat  AKSOY

Değerli okuyucularımız,
Menfaat doğruluğu boğdu.
İnsanlığı, sessizce ve utanmadan, kendi ellerimizle toprağa verdik.
Bugün ne huzur kaldı ne de emeğe verilen bir değer… Çünkü artık ölçümüz hakikat değil, faydadır. Vicdan değil, kazançtır. İnsan değil, çıkar kazanmıştır.
Toplum olarak her gün hayatlarımızdan şikâyet ediyoruz: Yoksulluktan, güvensizlikten, adaletsizlikten, sevgisizlikten… Fakat kimse aynaya bakmıyor. Kimse kendine şu soruyu sormuyor: Biz neyi niyet ettik?
Çünkü hakikat şudur: Bozulan hayatlarımız değil, bozulan niyetlerimizdir.
Resûlullah’ın şu ikazı bugün kulaklarımızda değil, adeta mezarlarımızda yankılanıyor:
“Ameller niyetlere göredir.”
Bu söz artık yaşayan bir ahlak ilkesi değil, terk edilmiş bir hatıra gibidir. Bugün insanlar iyiliği bile menfaatle yapıyor. Sadaka reklamla, emek rüşvetle, dostluk çıkarla ölçülüyor. Hakkı savunmak dahi kişisel kazanca endekslenmiş durumda. İşte asıl çürüme buradadır.
Toplumun her katmanına sirayet etmiş bu hastalık; basit bir ahlak zafiyeti değil, patolojik bir niyet bozukluğudur.
Öğretmen bilgiyi satıyor, işçi emeğini hor görüyor, yönetici adaleti eğip büküyor, tüccar helali ucuz buluyor. Herkes birbirini suçluyor ama kimse kendini yargılamıyor.
Oysa Peygamber’in şu uyarısı hâlâ geçerlidir:
“Kişi sevdiğiyle beraberdir.”
Bugün biz neyi seviyoruz?
Hakkı mı, kazancı mı?
İnsanı mı, gücü mü?
Emeği mi, kolay yolu mu?
Cevap acı ama nettir. Bu yüzden bereket yok. Bu yüzden huzur yok. Bu yüzden yapılan hiçbir şey doyurmuyor; ne mideyi ne de ruhu.
İnsanlık, niyetini kaybettiği gün çürümeye başladı.
Ve biz bugün o çürümenin konforlu tanıklarıyız.
Bu yazı bir serzeniş değil, bir ithamdır.
Çünkü susmak da bir niyet ister; susanlar da bu çöküşün ortağıdır.
Artık ya niyetlerimize döneceğiz ya da şikâyet etmeyi bırakacağız. Zira menfaatle kurulan hiçbir düzen, insan kalamaz.
Son söz yine O’ndan:
“Dünyaya değerinden fazla kıymet veren, ahiretini ziyan eder.”
Bugün dünyaya verdiğimiz kıymetin bedelini, insanlığımızla ödüyoruz.
Vesselam.
Nevzat Aksoy